Bieb Hengelo uitgewaaid
Met dank aan Scribbles voor haar mooie verhaal....
ik heb het her en der wat aangepast en veranderd
U hebt al vaker kunnen meegenieten met de avonturen die onze stoere (mannelijke) personeelsvereniging voor ons organiseert. Dit weekend was het weer raak. De PV bestaat dit jaar 25 jaar en dat moest gevierd worden. Met niet zomaar een bowlingcompetitie of workshop bloemschikken natuurlijk. Wat we wel gingen doen was een verrassing. Zeg maar gerust een Groot Geheim. Hoe we ook probeerden informatie boven tafel te krijgen - voor kledingadviezen of om gezondheidsredenen - de jubileumcommissie gaf geen krimp. We konden het doen met: geen hakken en regenkleding mee. Fijn.
Maar de cryptische omschrijving was voor mij wel duidelijk. Varen, dat gingen we doen. Vast lekker in zo'n fluisterbootje over de Weerribben of zeilen in Friesland op een grote zeilboot. De liefhebbers konden dan helpen hijsen.... Prima. We komen ieder jaar in Friesland voor een weekend of langer verblijf en genieten volop van de rust, stilte en het water. Dus ik zag het wel zitten...., maar liet me graag verrassen. De weersvoorspellingen waren niet zo gunstig, dus de warme fleecetrui mee. Rinus en mij kon niks gebeuren.
Tja, en dan sta je ineens met z'n allen in Galamadammen (bekend van mijn broer die er jaren een vaarplaats heeft gehad op de Kielart), tussen drie flinke skûtsjes en drie stoere schippers. Sommigen van ons helaas net iets te 'gezellig' gekleed. Zwemvest verplicht, sterke mannen aan de touwen, vrouwen plat op het dek (pas op je hoofd dames) en daar gingen we richting Heeg. Bankjes? Kussentjes? Drankje? Dacht het niet. Dit was het serieuze werk. Wel wat anders dan het rustige fluisterbootje of de zeilboot van Sjoerd & Ineke waar we gebruik van kunnen maken tijdens onze reisjes naar Friesland. Maar 't gaf me een kik, weer terug te zijn in het Friese landschap.
Wymbrietseradiel here i am!!!!
Vorig jaar een dag naar de wedstrijden van het
Skûtsjesilen gekeken in Lemmer en niet verwacht dat ik ooit met zo'n boot zou gaan varen
De heenweg zaten we vooral benedendeks opgevouwen bij elkaar op schoot, want er kwam een flinke bui overdrijven. Hulde voor de mannen die - met soms niet meer dan een regencape - aan de touwen bleven hangen. Voor de schipper Stef was het dus behelpen met het draaien van een shaggie (hoofd en armen binnenboord en draaien maar!) De terugweg was gelukkig droog, maar oei, de wind, zo'n windkracht 6 a 7, had er zin in Ik zat niet op het supersnelle wedstrijdschip met schipper Henk, (die dus hard voorbij voer), maar genoot zichtbaar van de elementen wind en golven met witte kragen.
Weer eenmaal veilig geland ging de reis verder naar Albergen voor een heerlijk diner bij onze oud-collega Lidy, die met een
prachtige galerie een nieuwe weg is ingeslagen. Ook heel geschikt voor vergaderingen, workshops of teambuildingsdagen in een inspirerende omgeving!
Het was weer een woeste dag.
Ook doen? Vraag naar
schipper Eus.
Posts
